Kapitalizm

Kapitalizm w swym stadium imperialistycznym doprowadza do najbardziej wszechstronnego uspołecznienia produkcji. Ponieważ jednak społeczne środki produkcji pozostają nadal prywatną własnością niewielkiej liczby osób, sprzeczności produkcji kapitalistycznej zaostrzają się. Jednym z przejawów tego staje się względny nadmiar kapitału w krajach najbardziej rozwiniętych. Nie znajdując we własnym kraju dostatecznych terenów rentownej lokaty, nadmierny kapitał kieruje się za granicę, zwłaszcza do krajów słabo rozwiniętych. Z uwagi na to, że w krajach tych panuje brak kapitału, a ceny siły roboczej, surowców i ziemi są stosunkowo niskie, kapitał monopolistyczny może tam osiągać olbrzymie zyski. Ponadto wywóz kapitału za granicę ułatwia monopolom wywóz towarów. Wywóz kapitału powoduje jednostronny rozwój krajów będących terenem lokaty tego kapitału, monokulturę, przystosowanie tych krajów do potrzeb metropolii, rozwój infrastruktury, niezbędnej do przekształcenia kraju w teren obcego kapitału. Równocześnie jednak powstaje w tych krajach narodowa burżuazja, proletariat, rozwija się kapitalizm, a dzięki temu dojrzewają warunki dla wyzwolenia narodowego.