Artel rolny

W Związku Radzieckim — powszechna forma kołchozu, w której podstawowe środki produkcji oraz wytworzone produkty stanowią własność grupową, a podział dochodu dokonywany jest wg ilości i jakości pracy. W artelu rolnym uspołecznione są maszyny rolnicze (traktory, kombajny itd.), budynki gospodarcze, inwentarz żywy, uprawy wieloletnie, zapasy nasion i paszy, przedsiębiorstwa przetwórcze. Ziemia, na której artel rolny gospodaruje, stanowi własność państwową. Główną formą organizacji pracy w artelu rolnym jest stała brygada produkcyjna. Praca kołchoźników w gospodarce zespołowej opłacana jest akordowo i obliczana w -dniówkach obrachunkowych. Dochód artelu rolnego rozpada się na fundusz niepodzielny i podzielny. Fundusz niepodzielny służy do rozszerzania produkcji zespołowej (inwestycje) oraz zaspokajania zbiorowych potrzeb konsumpcyjnych (kultura, zdrowie, opieka nad niezdolnymi do pracy itd.). Z funduszu podzielnego opłaca się pracę kołchoźników. Ostateczny podział naturalnych i pieniężnych dochodów miedzy kołchoźników dokonywany jest wg ilości wypracowanych dniówek obrachunkowych raz do roku po wykonaniu przez artel rolny obowiązków wobec państwa l po utworzeniu funduszów społecznych. W celu podniesienia materialnego zainteresowania kołchoźników stosuje się comiesięczne zaliczkowanie na poczet dochodu rocznego.