Ekonometria

Ekonometria zajmuje się liczbową konkretyzacją praw ustalonych przez ekonomię polityczną na postawie konkretnego opisu procesów gospodarczych, dostarczanego przez statystykę. W badaniach swych, mających na celu nadanie ilościowego wyrazu ogólnym prawidłowościom ustalanym przez teorie ekonomii, ekonometria posługuje się metodami matematycznymi oraz statystyką matematyczną. Zakres badań współczesnej ekonometrii jest bardzo rozległy i stale się rozszerza, a jednocześnie coraz bardziej doskonalą się stosowane w ekonometrii metody statystycznomatematyczne i praktyczne ich wykorzystanie. W historycznym rozwoju badań ekonometrycznych objęte nimi były — ogólnie biorąc — następujące zagadnienia: ustalanie prognoz przebiegu koniunktury w gospodarce kapitalistycznej; badanie stosunków rynkowych; programowanie, czyli koordynacja działań współzależnych. Badania koniunktury gospodarczej zapoczątkowane zostały w USA przez Instytut Badań Ekonomicznych przy Uniwersytecie Harvarda bezpośrednio po I wojnie światowej, a następnie rozwinęły się w Anglii, w Niemczech i w wielu innych krajach. W Polsce istniał w latach międzywojennych Instytut Badania Koniunktur Gospodarczych i Cen, którego kierownikiem był E. Lipiński. Celem badań koniunktury gospodarczej było ustalanie — na podstawie materiałów statystycznych dotyczących rozwoju gospodarki narodowej w przeszłości — przebiegu cyklu koniunkturalnego. Znajomość parametrów cyklu koniunkturalnego miała umożliwić opracowanie prognozy koniunktury, a następnie oddziaływanie na jej przebieg w przyszłości.